شیشه یا مت آمفتامین ها (9)
شیشه یا مت آمفتامین ها (9)
شیشه یا مت آمفتامین ها (9)
روش ساخت شیشه
شیشه داراي ساختماني شبيه به آمفتامين با يك گروه متيل اضافه ميباشد. بهآساني در آزمايشگاه و حتي خانه از مواد اوليه ساده پزدو افدرين يا افدرين، فسفر قرمز،يد و حلالهايی نظير الكل، استن و قابل دسترس تهيه ميگردد. همچنین افدرین را میتوان از گیاه افدریا وولگاریس (در طب چینی به نام ماهوآنگ به کار می رود) استخراج نمود. شیشه یکی از مشتقات قوی آمفتامین است که در آزمایشگاههای زیرزمینی تولید میشود. علیرغم تفاوت داروشناختی با کوکائین، اثرات عمده و نحوه اعتیادآوری آن بسیار شبیه آن است. این ماده در میادین جنگ جهت کاهش زمان واکنش، تند کردن بازتابها و حفظ گوشبهزنگی علیرغم محرومیت از خواب به کار میرود.
با اینکه اثرات این ماده شبیه کوکائین است ولی طول اثر طولانیتری دارد. این ماده مشخصاً سیستم دوپامینی مغز را مسموم کرده و نورونهای دوپامینی را میکشد. جراحت مغزی کاملاً قابل برگشت نیست و کارکردهای حافظه، شناخت و تصمیمگیری را بهخطر میاندازد. آنچه در مورد شیشه نگرانکنندهتر است راحتی ساخت آن در آزمایشگاههای خانگی با استفاده از داروهای پیشخوان سرماخوردگی، شبهافدرین پخته شده با مواد شیمیایی سمی است.
ساختار شیمیایی
شیشه یکی از اعضای گروه فن اتیل آمین هاست که شامل دستهای از مواد محرک است. شیشه، ان، آلفا-دی متیل فن اتیل آمین (N,α-dimethylphenethylamine) است و نام سیستماتیک کامل آن، ان، آلفا- دی متیل بنز اتان آمین است. اتم کربن نامتقارن آلفا سبب ایجاد دو انانتیومر میگردد. این دو شکل تا پیش از این استرئوایزومر – یا ال و استرئوایزومر + یا دی نامگذاری شده بودند. اما در تقسیمبندی جدید با نامهای استرئوایزومرهای آر و اس نامیده میشوند.
ساختار مولکولی
فرمول مولکولی: C10H15N وزن مولکولی: 92/14
فارماکولوژی شیشه
شیشه یک محرک سیستم عصبی مرکزی است که سبب افزایش فشار خون، افزایش ضربان قلب همراه با احساس افزایش انرژی، چابکی و سرخوشی می شود. همچنین سبب کاهش اشتها و خستگی شده و منجر به بیخوابی میگردد. به دنبال مصرف خوراکی، معمولاً اثرات مصرف آن طی 30 دقیقه آغاز شده و ساعتها به طول میانجامد. سپس فرد احساس تندخویی و پرخاشگری، بیخوابی، اضطراب، افسردگی و بی حالی میکند. این ماده میزان فعالیت سیستمهای غیرآدرنرژیک و ناقلین عصبی دوپامین را افزایش میدهد.
شیشه اثراتی قویتر از آمفتامین دارد. اما در شرایط کنترل نشده، اثرات آن تقریباً قابل تشخیصتر از اثرات آمفتامین نیست. ایزومر- اسِ آن فعالیت بیشتری از ایزومر- آر دارد. دوز درمانی ایزومر- اس حداکثر 25 میلی گرم به صورت خوراکی است. ماده پس از مصرف خوراکی به سرعت جذب شده و حداکثر سطوح پلاسمایی آن در دامنه 001/0 تا 005/0 میلی گرم در لیتر می رسد. نیمه عمر پلاسمایی این ماده در حدود 9 ساعت است. متابولیت های اصلی شامل 4-هیدروکسی متآمفتامین و آمفتامین هستند.
وجود مرگ ومیر مستقیم در اثر مصرف متآمفتامین بهندرت گزارش شده است. در اکثر مسمومیتهای کشنده غلظت خونی این ماده بیش از 5/0 میلی گرم در لیتر است. آنالیز شیشه در ادرار پیچیده و دشوارتر است زیرا این ماده متابولیت فرآوردههای دارویی خاصی (به عنوان مثال سلجیلین) است. مسمومیت حاد منجر به اختلالات شدید قلبی عروقی و ناهنجاریهای رفتاری شامل اضطراب، گیجی، ناآرامی و پرخاشگری میشود. مصرف درازمدت متآمفتامین سبب تغییرات عصبی- شیمیایی و عصبی – آناتومیکی میگردد. اعتیاد به این ماده سبب از بین رفتن حافظه، قدرت تصمیمگیری و صحبت کردن میشود. برخی علایم نیز همانند علایم اسکیزوفرنیای روانی میباشد. این اثرات و عوارض میتوانند تا مدتها پس از ترک این ماده نیز باقی بمانند. اگر چه اغلب علایم بالاخره برطرف میگردند. تزریق شیشه همان خطراتی (بهعنوان مثال وجود ایدز و هپاتیت) که تزریق سایر مواد مخدر تزریقی مثل هرویین دارند را دارا میباشد. در صورت مصرف دود شیشه، این ماده بسیار سریعتر به مغز میرسد. موادی که بهصورت تدخینی مصرف میشوند (مانند شیشه، کراک و کوکایین) بسیار اعتیاد آورتر و خطرناکتر از هنگامی است که به صورت خوراکی مصرف شوند.
علائم عمده ترک شیشه
i خستگي و پرخوابی
i بيقراري و اضطراب
i افزايش تحريكپذيري
i افسردگي مزمن، اندوه شديد
i کابوس يا خواب همراه با وحشت
i حملات پانيك یا وحشتزدگی